Τετάρτη, 20 Νοεμβρίου 2013

ΜΑΚΡΙΝΟΣ ΕΦΙΑΛΤΗΣ..

Το συνοδευτικό μουσικό κομμάτι Nightmare(Εφιάλτης)ερμηνεύουν οι MSG.

    Συνυπογράψαμε ειρήνη με τα πιστεύω μας
που έδιναν τις μάχες τους με τα θηρία
στη χώρα της προδοσίας.
Άγρια βραδιά η αποψινή.
Μια θάλασσα που βούρκωσε άθελά της
ακούγοντας παραμύθια
κι ένα φεγγάρι αλλόκοτο
συνομιλούσε με τον εχθρό του
κλείνοντας τα μάτια σε κάθε νέα αστραπή.
Η φύση απόψε έπαιζε τα παιχνίδια της..
Στην πράσινη λίμνη
μια βάρκα ξύλινη πάλευε να μη πνιγεί.
Αέρας..
Αέρας θάνατος απίθωνε τα σύννεφα
στο απόλυτο χάος.
Κι ένας ουρανός χάρτινος
ξεθώριαζε στο μαύρο του στερέωμα
πέφτοντας πότε πότε σε περισυλλογή.
Τ' αστέρια πήραν τον δρόμο της υποταγής
μέσα στο τούνελ της σκέψης μας.
Και πλημμύρισε ξάφνου φως..
κι όλα πήραν ξανά το δρόμο τους.
Ο εφιάλτης ξεκίνησε για τ' άγνωστο
παίρνοντας μαζί του τις αστραπές.
Μια βροχή καθάριζε τώρα
τα υπόγεια του μυαλού.
Συνυπογράψαμε ειρήνη με τα πιστεύω μας
που βγήκαν νικητές μέσα απ τα θέλω μας
μέσα σε μια νύχτα..
Και το φεγγάρι αγκάλιασε τη θάλασσα
γλυκά να κοιμηθούν.
Νίκη.
Νηνεμία.
Κι η βάρκα..
Σώθηκε κι αυτή..(By Kate)


ΟΙ ΕΙΚΟΝΕΣ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟ ΤΟ PHOTOBUCKET


Δευτέρα, 11 Νοεμβρίου 2013

Η ΠΑΝΣΕΛΗΝΟΣ ΣΤΟ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ..


 Είναι αργά για δάκρυα
τώρα που αχνοφαίνεται η πανσέληνος μέσα απ΄τα σύννεφα.
Κάποιες σκιές χορεύουν
αποσπασμένες απ' το σκοτάδι
στους ρυθμούς των μπλούζ.
Οι νότες ζαλισμένες απ' το αλκοόλ
αγκαλιάζουν το πέπλο της εγκατάλειψης.
Χάνονται μέσα στα πλήκτρα του πιάνου
κρύβοντας τους αναστεναγμούς τους.
Μελαγχολία..
Μελαγχολία κι ένα καρτέρεμα αλλόκοτο.
Μια πόρτα τρίζει στο σκοτάδι
κι ένας αέρας φονιάς
σβήνει με την ανάσα του τα τελευταία κεριά.
Φόβος..
κι είναι αργά για δάκρυα.
Επαναφορά στο χάος.
Τα παράθυρα ανοιχτά παλεύουν τώρα με τη θύελλα.
Και μια πανσέληνος στο απόσπασμα
περιμένει καρτερικά την εκτέλεσή της.
Σκοτάδι.
Το απόλυτο.(By Kate)





Δευτέρα, 4 Νοεμβρίου 2013

ΦΟΒΑΜΑΙ ΜΗΠΩΣ ΔΕΝ Σ'ΟΝΕΙΡΕΥΤΩ ΑΠΟΨΕ..


Φοβάμαι μήπως  δεν σ'ονειρευτώ απόψε..
μήπως  δε σε δω έστω για λίγο..
στα όνειρα..
όπως τότε..
όπως παλιά..
τόσο πίσω..
στα θρανία της εφηβείας μου..
Τότε που μου 'κλεινες το μάτι
όταν οι ζαβολιές μου εισέβαλαν στα όνειρά σου..
Τότε που χόρευαν οι στίχοι μου
στους χτύπους της καρδιάς σου..
όπως τότε..
Τότε που ο ήλιος φώτιζε
ακόμα και το σκοτάδι της νύχτας μου..
Τότε που τ' αστέρια σεργιάνιζαν στ'ανοιχτά παράθυρα..
που έμεναν ανοιχτά για να χαζεύουμε την ανοιξιάτικη βροχούλα..
που οι σιωπές αλώνιζαν στις σκιές..
Φοβάμαι μήπως ξεχάσω τ' όνειρο σαν ξυπνήσω..
Στο όνειρο που επαναλαμβάνεται
τις νύχτες με το φεγγαρόφωτο..
τις νύχτες που η θάλασσα αναπολεί το παρελθόν της..
και τα κύματα γαληνεύουν για να κοιμηθούν..
Πόσο ποθώ να σ'ονειρευτώ απόψε..
να μπαίνεις σαν τον κλέφτη
στα παραμύθια των ονείρων μου..
να γίνεσαι ο Ρωμαίος μου
κι εγώ ν' αγωνιώ να σε ξυπνήσω..
να σε ξυπνήσω να επιστρέψουμε ξανά στο σχολείο..
Εκεί..
στο θρανίο με τ'αρχικά μας..
με χαραγμένα τα σύμβολα της νιότης..
Εκεί να επιστρέψουμε..
σαν τότε..
τόσο πίσω..
 που με κρατούσες σφιχτά απ΄το χέρι
σαν τρέχαμε που χτύπαγε το κουδούνι..
με την μαθητική μας τσάντα να φυλάει μαζί και τα όνειρα..
τότε που η τσιχλόφουσκα έσκαγε μαζί με το φιλί..
τότε που ζωγραφίζαμε στα τζιν μας το σήμα της ειρήνης..
τότε που ο Ντίλαν έπαιζε τη μουσική του
στα νεανικά μας Σαββατόδραδα..
τότε που ξέφρενα χορεύαμε με το Γκρήζ..
Έλα μαζί μου στ'όνειρο απόψε..
περπάτησε στα σύννεφα της προσμονής
και βάλε πάλι στην τσέπη σου τα γαλάζια γράμματα..
τα θέλω πίσω..
ξανά να τα δω..
να τα μυρίσω..
έστω για λίγο.
πες ναι στο φεγγάρι που περιμένει κι αυτό την επιστροφή σου..
Ή γίνε εσύ πανσέληνος..
Ακέραιη..
Αληθινή..
Και με υπόσταση..(By Kate)


ΤΟ ΜΟΥΣΙΚΟ ΚΟΜΜΑΤΙ ''LOVE STORY''  ΕΡΜΗΝΕΥΕΙ Η TAYLOR SWIFT .
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ ΓΙΑ ΤΟ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΣΑΣ ΤΑ ΣΧΟΛΙΑ ΣΑΣ ΚΑΙ ΤΑ MAIL ΣΑΣ
ΟΛΕΣ ΑΥΤΕΣ ΤΙΣ ΜΕΡΕΣ ΠΟΥ ΚΑΠΟΙΕΣ ΗΜΙΚΡΑΝΙΕΣ ΜΕ ΚΡΑΤΗΣΑΝ ΜΑΚΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΗ ΜΟΥ..ΕΙΜΑΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΚΑΙ ΘΑ ΣΑΣ ΕΠΙΣΚΕΦΤΩ ΟΛΟΥΣ ΤΟ ΣΥΝΤΟΜΟΤΕΡΟ..ΟΛΟΙ ΜΟΥ ΛΕΙΨΑΤΕ..ΓΙΑΤΙ ΕΙΣΤΕ ΠΟΛΥ ΞΕΧΩΡΙΣΤΟΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ..